De verkeersveiligheid in de Wibautstraat verbeteren met sensoren

De Wibautstraat in Amsterdam geldt als een welbekende locatie voor menig student en vormt de verbinding tussen verschillende belangrijke locaties van Amsterdam. Het is dan ook goed voor te stellen dat deze straat altijd zwart ziet van het verkeer: voetgangers, (brom)fietsers en automobilisten concurreren dagelijks met elkaar op deze weg. Dit gaat helaas lang niet altijd goed: op het kruispunt ligt het gevaar continu op de loer en niet altijd zonder gevolgen. Aan mij en mijn team de taak om op onderzoek uit te gaan en een manier te vinden om de verkeersveiligheid op de Wibautstraat te bevorderen.

Het onderzoek

NOTE: De complete documentatie van het onderzoeksproces én het ontwerpproces staan in het onderstaande PDF-bestand. In onderstaande tekst worden deze globaler beschreven.

Om meer te weten te komen over de verkeerssituatie op de Wibautstraat zijn we afgereisd naar de locatie en hebben we met behulp van verschillende onderzoeksmethoden uitgebreid onderzoek gedaan. Het belangrijkste inzicht dat we hebben vergaard heeft betrekking op de stoplichten. We kwamen er namelijk achter dat de automobilisten op hetzelfde moment groen hebben als de voetgangers. Uit ons onderzoek bleek ook dat zowel de voetgangers als de automobilisten zich hier niet altijd van bewust zijn: de meeste voetgangers staren voornamelijk naar de grond tijdens het wachten voor het stoplicht of zien de afslaande auto’s simpelweg niet aankomen vanuit hun oogpunt. Dit kan in combinatie met de soms roekeloze automobilisten leiden tot fatale ongelukken.

Met deze informatie zijn we gaan brainstormen over een mogelijke oplossing. Het verstellen van de stoplichten behoorde in ieder geval niet tot de mogelijkheden, omdat deze zo strikt zijn afgesteld dat het zou kunnen leiden tot gigantische files en opstoppingen op de Wibautstraat als de stoplichten ook maar een seconde langer op rood zouden staan. Tunnels en bruggen zijn op die locatie ook niet mogelijk: slechts vijf meter onder de grond rijden de metro’s al en voor bruggen is er simpelweg een gebrek aan ruimte.

De oplossing lag dus iets minder voor de hand dan we dachten. Daarom besloten we de koppen bij elkaar te steken en gingen we bepalen wat we precies willen bereiken. Aan de stoplichten kunnen we niks doen, dus is het van belang dat we de verkeersgebruikers moeten waarschuwen over het mogelijke gevaar op het kruispunt. Zo ontstond uiteindelijk ons eindproduct: de Sto(e)p.

Het eindproduct: de Sto(e)p

NOTE: De precieze werking van de Sto(e)p, de gebruikte sensoren en de stappen die de Sto(e)p doorloopt tijdens de interactie worden uitgebreid beschreven in het onderstaande PDF-document.

Onze eindoplossing maakt gebruik van verschillende sensoren en is daarmee een IoT-device. Het werkt als volgt: op het voetpad en op de autoweg liggen druksensoren, die meten of er voetgangers en / of automobilisten staan te wachten voor het stoplicht. Naast het stoplicht van de automobilist hangt een IoT-bord dat aanspringt zodra een voetganger op de druksensor op het voetpad staat. Op dat bord verschijnt een plattegrond van het kruispunt met een rood lampje op het voetpad, die symbool staat voor de wachtende voetganger. De automobilist, die de voetganger vanuit zijn oogpunt niet helemaal goed kan zien, weet nu zeker dat er een voetganger staat te wachten en kan daardoor beter inschatten wat hij het beste kan doen.

Terwijl er bij de automobilist dus een IoT-bord aanspringt, wordt de voetganger op een andere manier op de hoogte gebracht van eventuele afslaande auto’s. Voor de voetganger hebben we namelijk een miniatuur schaalmodel van het kruispunt ontworpen; het is als het ware een plattegrond van het kruispunt. Omdat uit ons onderzoek dus bleek dat de voetgangers tijdens het wachten voor het stoplicht voornamelijk naar de grond staren, hebben we ervoor gekozen deze plattegrond in het voetpad te verwerken. Dankzij de plattegrond krijgt de voetganger een beter idee hoe het kruispunt in elkaar zit en ziet zo dus ook de gevaarlijke bocht waar de auto’s vandaan komen.

Zodra een auto op de druksensor voor het stoplicht staat, zal op het schaalmodel een modelautootje over het kruispunt gaan rijden in precies dezelfde richting als de werkelijke automobilist. Zo wordt de mogelijk gevaarlijke situatie op het schaalmodel al voorgedaan en kan ook de voetganger beter inschatten wat hij het beste kan doen.

Onderstaande productvideo schetst ten slotte de gevaarlijke situatie op het kruispunt en beschrijft nogmaals de werking van de Sto(e)p.

Waarom is dit de oplossing?

De Wibautstraat is misschien wel het drukste en meest chaotische verkeersknelpunt van Amsterdam. Met regelmaat vinden hier verkeersongevallen plaats en het komt vaak simpelweg door een gebrek aan overzicht. Zowel de voetgangers als de automobilisten zien elkaar vrijwel niet aankomen en zijn niet op de hoogte van de afstelling van de stoplichten, met alle gevolgen van dien. De Sto(e)p waarschuwt beide partijen over de huidige verkeerssituatie en biedt op die manier het extra paar ogen wat zo hard nodig is op een gevaarlijke plek als de Wibautstraat.

Reacties zijn gesloten.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑